10 marca 2015

Mała życiowa lekcja..

Jadąc z Wrocławia do domu siedziałam koło niepełnosprawnego Pana. hmm.. co w tym dziwnego ? wydawałoby się, ze to normalne (przynajmniej dla mnie), ale spoglądając na miny innych ludzi chyba nie.. Niektórzy ze zdziwieniem się patrzyli na to że usiadłam koło niego. A co w tym złego ? Przecież to normalny człowiek. Tak jak ja , ty czy twoi rodzice. Zachowania ludzi mnie dziwiły coraz bardziej. wszyscy odwracali wzrok, albo udawali ze tego Pana nie ma, nawet mężczyzna sprawdzający bilety.. Wiecie co,  ja rozumiem, że może niektóre osoby niepełnosprawne mają trochę inny wygląd (jak ten Pan) ale bez przesady.. Jak sobie o tym pomyśle to az mnie nosi. Czy tylko dlatego, że ktoś może nie jest w pełni sprawny ma być traktowany jak by go nie było albo był wytykany palcami?  Przecież to są tacy sami ludzie.. Jednak mimo tych smutnych rzeczy ten Pan nauczył.mnie jednego. Mimo przeciwności losu, chorobie lub innych rzeczach trzeba się uśmiechać, być miłym dla innych. Jak usiadłam koło niego to wymieniliśmy kilka słów :
- "przepraszam , mogę usiąść ?" 
- "oczywiście, że tak"
- "dziękuję bardzo"
- "może pani usiąść tu albo tu, <uśmiech> do wyboru do koloru"
      Takie pozytywne nastawienie do życia sprawiło, że poczułam wewnętrzną radość. 
Może to głupie ? Może. Ale najpiękniejsze było to jak zauważyłam obrączkę na jego ręce i pomyślałam "Jak ogromna jest siła miłości". Jednak jeszcze na tym świecie jest miłość prawdziwa.. nie typu - jesteś ładny, masz pieniądze to z Tobą będę. Póżniej się okazało, że ten niewidomy Pan jedzie do swojej 2 miesięcznej córeczki.. Jak to usłyszałam to mi się tak ciepło zrobiło na sercu. Jeszcze ten mężczyzna tak uroczo o niej mówił. I dlatego życie jest piękne. 
"Przestańmy nareszcie kręcić się wokół siebie, a pomyślmy o niesieniu pomocy innym. "                      Stefan Wyszyński 
Pamiętajmy, że każda osoba niepełnosprawna jest takim samym człowiekiem jak ty, a potęga miłości jest ogromna. Potem odprowadziłam go do taksówki oczywiście podziękował z uśmiechem i odjechał. Takie pozytywne nastawienie bardzo mi się spodobało i motywuje mnie. Pomimo tylu przeciwności ten Pan z żoną i dzieckiem dają radę w życiu i są bardzo szczęśliwi. Każdy z nas myśli, że ma problemy. Ale czy tak naprawdę to są problemy ? Czy może tylko nam tak się wydaje ? Naszym największym problemem jest chyba to że mama mi czegoś tam nie chce kupić albo dostałam 2 ze sprawdzianu. Ale czy to jest tak bardzo ważne ? Nie. Nie możemy się przejmować takimi "problemami", bo czasem inni mają gorzej. I nam się tylko wydaje, że nie dajemy radę. A to jest tylko mały kryzys, który trzeba przejść. Potem znów nadejdzie dzień zaświeci słońce i będzie wszystko dobrze się układało. 

"Nigdy nie jesteśmy tak biedni, aby nie stać nas było na udzielenie pomocy bliźniemu"
Mikołaj Gogol

Uśmiechnij się, popatrz na drugą osobę obok i pomyśl czy może ona nie potrzebuje twojej pomocy.

41 komentarzy:

  1. Nasza tolerancja praktycznie prawie nie istnieje, powiedzmy to szczerze. Jesteśmy ogromnymi egoistami, którzy zawsze widzą tylko swoje problemy :/
    Akcja w autobusie była żałosna, jak można udawać, że kogoś nie widzisz -.- No ludzie trochę rozumu.
    Podziwiam tą osobę za taki wielki optymizm, a jego żonę za to, że jednak zdecydowała się, aby naprawdę być z tym mężczyzną do końca życia. To naprawdę słodkie :D
    http://swiat-claudi.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  2. Zawsze gdy byłam mała mama mi powtarzała, żebym osoby niepełnosprawne traktowała normalnie, żeby sie na nich nie gapiła, a patrzała jak na zwykłego człowieka, bo takim jest. bardzo miło z twojej strony, ze pomogłaś temu panu. Ja też bym z chęcią pomogła. Akurat moim największym problemem jest to, ze mam tylko mamę. Jesteśmy tylko we dwie. ale nie znaczy to, ze nie przejmuję się 2 ze sprawdzianu xD Bardzo fajny post i miło się go czyta! Możesz dodawać wiecej takich postów, ponieważ z chęcią je przeczytam.

    http://mydailylifewera.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Ooo. Po tych słowach też zrobiłoby mi się miło :D

    rilseee.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  4. No niestety tacy jesteśmy....i o ile.my mamy w związky z tym jakueś przemyślenia to młodzież już ich nie ma i chyba młodzi ludzie mają frajdę ze sprawiania przykrości komuś słabszemu....

    OdpowiedzUsuń
  5. I znowu zakręciła mi się łza w oku, jak czytałam Twój post. Jesteś wspaniałym człowiekiem. Oby takich ludzi było więcej na świecie :) Pozdrowienia serdeczne dla Twojego brata :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Świetnie to napisałaś :)
    http://jestemfolta.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. Jejciu super post, fajnie, że tacy ludzie jeszcze istnieją :)
    "Nigdy nie jesteśmy tak biedni, aby nie stać nas było na udzielenie pomocy bliźniemu" - aż zapisałam sobie ten cytat c:

    http://pozeracz-ksiazekk.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. wzruszył mnie aż :(

    pozdrawiamy,
    ajinaandlou.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  9. Własnie! Wspaniały jest widok osoby ktora pomaga niepolnosprawnemu. Czasami wystarczy nawet jeden zwykly usmiech, a dzien staje się lepszy :)
    Wspolczuje glupoty tym ktorzy potrafia się tylko nasmiewac.
    Świetny temat wybralas!
    Pozdrawiam :)

    ---->Obiektyw mym okiem<----

    OdpowiedzUsuń
  10. Po pierwsze dziękuję za odwiedziny mojego bloga :)
    Aż się miło na sercu robi, kiedy czyta się notki z takimi historyjkami. Fajnie się czytało.
    Pozdrawiam :) [ znakmniejszoscitrzy,blogspot.com ]

    OdpowiedzUsuń
  11. Super ze znajduja sie jeszcze takie osoby jak Ty!!! Po prostu az cieplo na sercu jak to czytalam!!!sto%racji masz!!!przeciez sam usmiech, czy pomoc w czyms nas nic prawie nie kosztuje a zobaczyc ten wdzieczny usmiech drugiej osoby jest po prostu bezcenny! !!
    Obserwuje!!!
    Rozmaitowo.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  12. Przepiękny tekst. To piękne, że są jeszcze tacy ludzie jak ty! Jejku, aż się wzruszyłam!
    justfashion-justpassion.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  13. świetny tekst, naprawdę super piszesz!!
    pozdrawiamy :*

    http://kajfikandchowan.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  14. Nie ma nieważnych problemów. Dla Ciebie czyjś problem może być błahostką a dla tej osoby może być to coś na prawdę poważnego i my wyśmiewając go możemy zrobić komuś wielką krzywdę. Należy pomagać bez względu na "wielkość" problemu ;)
    http://stoprocentwelny.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  15. Skarbie, popłakałam się czytając ten post :'). Napisałaś go tak pięknie i mądrze ♥.
    W zupełności zgadzam się z tym, co tutaj napisałaś, a ja sama wspominałam o cieszeniu się z tego co mamy u mnie na blogu w jednym z postów :). Ja sama mam styczność z taką osobą, z osobą niepełnosprawną i po części wiem jak to jest, ale historia, która została opisana przez Ciebie jest niesamowita.
    Jesteś cudowną i naprawdę inteligentną osóbką ♥. Kocham!

    http://julia-its-not-too-late.blogspot.com/
    Zapraszam do mnie :).

    OdpowiedzUsuń
  16. Jesteś wspaniałą osobą. Aż mi się łezka w oku zakręciła ;( Pięknie to napisałaś, wszyscy powinni mieć takie podejście do osób niepełnosprawnych jak Ty!

    pozdrawiam,
    http://pohika.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  17. Cudnie to napisałaś. Wokół nas jest wiele takich osób i często ich nie zauważamy. Dlaczego? Każdy powinien chyba sam sobie odpowiedzieć na to pytanie.

    http://amela-blog.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  18. Te piękne cytaty mnie urzekły. Dzięki nim mam ochotę zostać na blogu dłużej. Obserwuję <3
    http://photo-wiele-agrys.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  19. Cytaty genialne ♥ W ogóle kto ci pozwolił mieć tak wspaniałego bloga? Foch. :* Świetny jest nie tylko wygląd ale to jak piszesz <3 Pozdrawiam oby ci szło tak dalej! Karolina :* Karolinablogpanda.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  20. Piękna historia, zgadzam się z Tobą, każdy z nas jest taki sam i zasługuje na takie samo traktowanie. Piękne cytaty.

    AngelinaComseticsBlog

    OdpowiedzUsuń
  21. Piękna historia, cytaty genialne, piszesz niesamowicie.
    Czego chcieć więcej :) ?

    OdpowiedzUsuń
  22. Takie spotkania zdecydowanie uczą. Do jednego jednak mogłabym się doczepić, może to zboczenie zawodowe..
    Nie osoba niepełnosprawna, lecz osoba Z niepełnosprawnością. Taki mały akcent, a powoduje, że na osobę patrzymy jak na osobę w pełni zdrową, ale Z jakąś niepełnosprawnością, a nie, że ona cała takowa jest. :)

    W wolnej chwili zapraszam do siebie:
    http://niekoffanaa.blogspot.com
    Oraz na drugiego bloga: http://nkfn.pinger.pl

    OdpowiedzUsuń
  23. Super blog !!!
    zpraszam na mój
    itsnatala.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  24. Bardzo fajny post ! Nie rozumiem tych co wytykają palcami
    czarnamamba322.blogspot.com/?m=1

    OdpowiedzUsuń
  25. Kurczę super mi się czytało! Czekam z niecierpliowścią na więcej postów tego typu ;)) zaobserwowałam i zapraszam http://nataliexbrunette.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  26. Nie rozumiem dlaczego niektórzy ludzie traktują osoby niepełnosprawne z takim dystansem. To jest okropne. Czasem potrafi to wyrządzić wielką przykrość takiej osobie. Myślę, że nikt z nas nie chciałby się tak czuć.
    Pięknie pięknie. Potrafisz zaciekawić swoim stylem pisania.
    Pozdrawiam
    cynamonowyalek.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  27. Piękne słowa powiedziane...przez patrona mojego szkoły :D Nie wiedziałam, że to on jest autorem tych słów o.O
    świetny post!
    Nie rozumiem dlaczego osoby niepełnosprawne jak i te starsze są dla innych jakby zupełnie innymi istotami. Przecież to też ludzie, którzy mają uczucia i zasługują na zrozumienie jak i normalne traktowanie od naszej strony...

    justsayhei.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  28. to jest przykre, że dorosłe osoby zachowują się w ten sposób, jakby niepełnosprawny był conajmniej trendowaty i razażał nawet spojrzeniem. Takim chowym na pewno ciężko i ściskają to w sobie. mieszkam na przedmieściach blisko małego miasteczka i nie zauwazyłam u nas takiej nietorelancji. Raczej widzę, że pomagaja takim osobom, zbierają pieniadze, dają drobne na ulicy, czy pomagają w codziennych trudnościach

    OdpowiedzUsuń
  29. Spodobał mi się ten wpis. Nie jest nie wiadomo jak długi, a jednak zawiera wystarczająco wiele zdań, które dają do myślenia. Nie rozumiem, dlaczego ludzie bardzo często oceniają kogoś tylko po tym, jak wygląda. Nie myślimy, że w każdej chwili to my możemy dołączyć do grona osób, które nie są w pełni sprawne pod względem fizycznym (wypadki samochodowe itp.). Wydaje nam się, że jesteśmy lepsi, a wcale nie - jeśli tak płytko patrzymy na innych, to szkoda mi nas, ludzi.
    Osobiście sama nie miałabym problemu by usiąść koło takiego człowieka, porozmawiać z nim, bo w gruncie rzeczy od ludzi doświadczonych przez los można się sporo nauczyć. Gratuluję Ci właściwej postawy. :)
    Pozdrawiam,
    A.

    http://still-changeable.blogspot.com - będzie mi miło, jeśli zajrzysz. :)

    OdpowiedzUsuń
  30. Jeju, cudowna historia! Zgadzam się z Tobą. Ludzi powinno się traktować tak jak my sami byśmy chcieli być przez nich traktowani. Post naprawdę daję do myslenia, świetny :)
    ☕ Czarna Kawaa - klik

    OdpowiedzUsuń
  31. Bardzo mądrze napisane :) Warto pomagać innym :)

    http://xblueberrysfashionx.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  32. Ludzie niepełnosprawni są niestety stereotypowo wyłączaniu ze społeczenstwa. Mimo tego, co przeszli, muszą zmagać się również z ludźmi, takimi, jakich opisałaś. Świetnie piszesz, pozdrawiam

    http://my-black-pants.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  33. "Piekne i wzruszajace" to pomyslalam sobie czytajac ten wpis. Bardzo madrze napisalas. Dzisiejsi ludzie sa bardzo nietolerancyjni. Niestety...
    Pozdrawiam i zapraszam,
    wearealive111.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  34. jeju, ale extra. Zgadzam się z tobą w 100% :)))
    http://pasteloveelove.blogspot.sk/

    OdpowiedzUsuń
  35. ciekawe refleksje :)
    mogłabyś kliknąć u mnie w nowym poście? :)
    http://czillen.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  36. Wow ! Napisalas swietny post.bardzi czesto ludzie nie toleruja ludzi nipelnosprawnych ja nie ludzi.tak na prawde obi moga nas nauczyc bardzo wielu rzeczy..typu doceniania tego co sie ma:)
    Obserwuje :)

    roxa-blog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  37. Świetny post! Bardzo lubię właśnie czytać blogi o takiej tematyce, dlatego również piszę mniej więcej coś podobnego.. :) Bardzo mi sie spodobało Twoje podejście i sposób w jaki to opisałaś. Dlatego na pewno będę zaglądał tu częściej i również zaobserwuję :)

    Przy okazji zapraszam do zajrzenia do siebie - jakasilatakiezycie.blogspot.com :)

    OdpowiedzUsuń
  38. Bardzo mądry wpis i popieram w 100% ;)
    Bardzo podoba mi się twój blog;)
    buziaki ;*

    OdpowiedzUsuń
  39. Świetny wpis, tyle w nim mądrości i motywacji! ; )) Jestem na TAK !

    lets-her-go.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  40. Nie rozumiem ludzi ,którzy wyśmiewają się z ludzi niepelnospranych bo przecież nie znamy dnia ani godziny! To my mogliśmy być na miejscu osoby niepełnosprawnej ..dlatego warto im pomagać bo dobro do nas wraca !
    Cudowna notka !
    Obserwuje
    Zapraszam do siebie pysiaxoxo.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń

Instagram